Giel Vleggaar

Giel Vleggaar werd geboren op 9 januari 1974 te Amsterdam. Hij studeerde Arrangeren en Compositie Jazz bij Jurre Haanstra aan het Hilversums Conservatorium, en Compositie Klassiek aan het Conservatorium van Amsterdam
bij Daan Manneke en Theo Verbey. Hij volgde gastlessen bij o.a. George Crumb.

Na zijn studie ontving Giel Vleggaar in 2002 de NOG Stimuleringsprijs vanhet Nederlands Balletorkest (Holland Symfonia), voor zijn orkestwerk Fast Lane Woodpecker. Sindsdien volgde een gestage stroom opdrachten en uitvoeringen in binnen- en buitenland en schreef hij werken voor Orkest de Volharding, het Nieuw Ensemble, het Nederlands Strijkers Gilde, het Nederlands Vocaal Laboratorium, het Doelenkwartet, Asko Schönberg en de Radio Kamer Filharmonie. Zijn pianoconcert dat in 2009 door Ralph van Raat in de Zaterdagmatinee in premiëre is gebracht werd alom met gloedvolle recencies ontvangen.

Muziekjournalist Anthony Fiumara schreef over Giel Vleggaar: "De muziek van Giel Vleggaar kenmerkt zich door een grote toegankelijkheid en welluidendheid. Vleggaar vermengt met speels gemak de meest uiteenlopende stijlen uit de muziekgeschiedenis, waarbij de pop- en jazzachtergrond in al zijn werken sterk naar voren komt. In Appalachia uit 2004 voor het Nieuw Ensemble gaan bluegrass, bebop en avant-gardemuziek een explosief huwelijk aan; in zijn orkestwerk Dead as Disco uit 2006 voor de Radio Kamer Filharmonie beschrijft Vleggaar de langzame ondergang van het disco-genre, gezien in het licht van jaren 80-elektropop. Zijn muziek klinkt vaak lyrisch en heeft een aanstekelijke, soms obstinate ritmische drive. Daarbij, hij schrijft net zo makkelijk voor percussieduo en ensemble met elektrisch gitaar als voor blaas- of symfonieorkest."